Brazilië live

In plaat van heel de tijd internetsites en kranten te raadplegen heb ik eindelijk "live" informatie over Brazilië gevonden. Gisteren had ik een interview met een Braziliaans meisje dat met AFS een jaar in België studeert. Het was superinteressant om te horen wat onze geliefde Brazilianen eigenlijk weten van ons Belgenlandje...

Toen Thais Moreira aan haar vrienden vertelde dat ze een jaar in België ging studeren viel een enorme stilte. "Wat is een België???" "Ligt dat in Afrika????"
We worden weer met onze neus op de feiten gedrukt: België heeft internationaal blijkbaar niets te betekenen.

Maar natuurlijk is internationale bekendheid geen maatstaf om een tof land te zijn. Thais blijkt, na slechts 7 maanden hier te wonen, al een heviger Vlaams-nationalist te zijn dan wij zelf. De frustraties die ze krijgt als Belgen slecht spreken over hun land kan ze niet meer verbergen, noch kan ze weerstaan aan de onweerstaanbare drang om erop in te gaan. "Vlaanderen is fantastisch, waarom houden jullie er niet van?" Ze moest eens weten wat het Vlaams Belang denkt van al die Braziliaanse illegale bouwwerkers...

Boogschieten op ritme

Bij de eerste ontmoeting zegt hij: "Ah ja, een boog". Maar vraagt hij: "Hoe? Maar wat is die bol aan de onderkant? En waar zijn de pijlen om mee te schieten?". Inderdaad, een al wazigheid. Maar het gaat hier wel degelijk niet over een wapen, maar over een instrument der liefde: de Berimbau.

De Berimbau is een éénsnarig intsrument - dus dat wil zeggen dat er maar één snaar opstaat - bestaande uit een boog, één snaar en een uitgeholde, droge kalebas. Dat laatste dient als resonator. Om geluid te produceren heeft men nodig: één stokje, één shaker en één steentje. Zoals vele instrumenten vergt het enige oefening om de Berimbau te meester zijn. Alleen het rechtop houden is al uitdaging op zich. Het komt er op neer met je linkerhand de boog rechtop te houden terwijl je met datzelfde hand het steentje sporadisch tegen de snaar drukt. In je rechterhand houdt je simultaan het stokje en shaker vast om tegen de snaar te titsen. Als je dat lukt, zou je normaliter een dromerige, psychedlische sound te horen krijgen.

Dit simpel, maar toch vernuftig instrument wordt ondermeer gebruikt tijdens de Capoeira-uitvoering. Het beveelt de dansers/vechters in welk ritme ze moeten bewegen. In de Westerse moderne muziek kent het een geringer gebruik, maar bands zoals Sepultura en Jamiroquai (om van één uiterste naar een ander te gaan) hebben reeds gebruik gemaakt van de Berimbau.

Als je geïnteresseerd bent in het leren van de kunst van de Berimbau, kan je terecht in de Capoeiraschool van Antwerpen.

Headbangen tot je nek ervan breekt

Wie iets van muziek kent, en ook op de hoogte is dat deze blog over Brazilië gaat, dan weet hij dat ik het over de heavy metal band Sepultura heb. De geestkind van de gebroeders Max en Igor Cavalera brengen het soort metal dat bestaat uit snelle, op een compressor lijkende drums, snelle salvo schietende gitaren en een haast onverstaanbare berengezang. Op het eerste zicht lijkt het een puur nihilistische escapade van gewelddadige muziek door kwade alfamannetjes. Maar het feit dat ze van Brazilië afkomstig zijn, is duidelijk in sommige van hun albums. Zo maakt de zanger soms gebruik van een sitar en berimbau, een typisch instrument van Brazilië die gelijkt op een boog. De juiste benaming voor het hokje waarin Sepultura wordt geplaatst is 'trash/death metal'. Denk maar aan bands zoals Metallica, Anthrax, Overkill en Slayer.

Maar deze band leeft niet volgens het AC/DC-principe en incorporeert meerdere stijlen in hun oeuvre. Zo mengt Sepultura op hun vijfde album hun klassieke sound met elementen van industrial en hardcore punk. Dat album legde ook de basis voor het 'groove metal' genre.

Deze band heeft de voorbije 20 jaar een immense fanbasus aangelegd. De liefde voor de band is groot, en dat was te merken toen de gebroeders Cavalera na een lange ruzie van 13 jaar terug samenkwamen en een nieuwe band opststichtten, 'The Cavalera Conspiracy'. Volgens de fans klinkt het anders, maar voor leken in het genre klinkt het allemaal hetzelfde. Toch is het de moeite waarde om eens een kijkje te gaan nemen naar die bands, als ze eens toevallig op een festival staan. Liefst niet vanvoor, maar op een redelijke afstand waar je niet ter dood wordt geplet.

Om een idee te krijgen van hun stijl...

Brazilian Darkstep

Niet elke drum & bass is platgewalst door de Braziliaanse karnavalse schoonheden. SBK bewijst dat je zowel in Brazilië geboren kan zijn, en drum & bass met ballen kan maken. Na het horen van DJ Marky (zei samba(-a)ss) in zijn hometown São Paulo is Vini onder de naam SBK drum & bass beginnen producen.

Hij verhuisde van Brazilië naar Zwitserland omdat het in zijn thuisland moeilijk is om mensen een hele nacht te laten dansen als de sounds niet fris en happy zijn. In Europa daarentegen doen ze niets anders dan van de koude wegkruipen in donkere venues. De Europese pacman-generatie, zoals een T-shirt het zegt: "If pacman would affected us as kids, we'd be running around in dark rooms, munching pills and listening to repetitive music".

Naast zijn soloproject SBK werkt hij nog samen onder de naam Identity met de in Taiwan gestationeerde CBX. Zijn sounds zijn dark met zware bassen en techy melodieën. Check zijn myspace en die van Identity. Interview comming up on cultusonline by yours truly.

Braziliaanse met meer dan 6000 piercings

De Braziliaanse Elaine Davidson heeft haar eigen record verbroken. De vrouw heeft 6003 piercings verspreid over haar hele lichaam. Daarmee verpulvert ze haar vorige record van 462 piercings dat dateerde uit 2001.

Elaine vindt het naar eigen zeggen helemaal niet leuk om piercings te laten zetten en noemt het zelfs pijnlijk. Maar ze wil haar record op deze manier veilig stellen. Haar familie is absoluut niet opgetogen met het aantal piercings van Elaine, vooral omdat ze er 192 heeft enkel al in haar aangezicht. Van de 6003 piercings zijn er wel 1 500 'inwendig'.