Plan België is al enkele jaren actief in ontwikkelingslanden. Niet enkel Afrikaanse landen of ontwikkelingslanden worden geholpen door Plan België, ook de iets meer welvarende Zuid-Amerikaanse landen komen in aanmerking.
Zo heeft Plan België ook enkele projecten lopen in Brazilië. Ze proberen er te helpen op 5 grote domeinen: onderwijs, gezondheid, leefomgeving en drinkbaar water, inkomensverbetering en kinderrechten.
Dit klinkt algemeen maar om je een beter beeld te kunnen voorstellen van enkele projecten hier enkele voorbeelden:
- in scholen houden ze grote aids-preventieprogramma's
- scholenbouw en opleiding van leerkrachten
- oprichting van jongerenclubs inzake sensibilisatie van kinderrechten
- ...
Voor 0.83 cent per dat kan je een kind en zijn/haar gemeenschap helpen een beter leven op te bouwen en een betere toekomst te krijgen.
Als je meer informatie wil over de projecten van Plan België in Brazilië, neem dan een kijkje op de site: http://www.plan-international.be/
Europa kijkt vol jaloezie naar het bruisende carnavalsfestijn in Rio de Janeiro. Mijn gesprek met de Braziliaanse Thais Moreina heeft een heel ander beeld opgeroepen van dit wereldberoemde verkleedfestijn.
Rio de Janeiro is inderdaad een groot feest, maar slechts weinige Brazilianen hebben dat al meegemaakt. Thais zelf woont niet heel ver van Rio maar heeft de stad nog nooit bezocht. Daarenboven gaat het in Rio de Janeiro vooral om de carnavalsstoet, waar verschillende groepen aan meedoen. Het publiek is meer toeschouwer dan meevierder.
Het meest ontnuchterende vertelde Thais over haar eigen stad, Curitiba. De stad ligt ten zuiden van Rio de Janeiro en staat vooral bekend om haar 'koudheid'. De inwoners spotten met hun imago met de zin: "Mensen in Curitiba gaan liever naar een begrafenis dan dat ze carnaval vieren."
Dus als weinig Brazilianen het echte carnaval in Rio hebben meegemaakt en als sommige steden zelfs liever begrafenissen organiseren, kunnen we besluiten dat Brazilië beschouwen als onovertroffen carnavalsland lichtjes overroepen...
Indianen in Brazilië zouden zich schuldig maken aan infanticide, een praktijk waarbij ongewenste kinderen worden vermoord. Dat stellen de makers van het docudrama Hakani, waarvan een clip op YouTube te zien is. De film gaat over een gehandicapt 13-jarig meisje dat levend wordt begraven onder dwang van haar gemeenschap, de Suruwaha-indianen.
Volgens de makers is het verhaal van Hakani echt gebeurd, dit is een fragment van hun reconstructie.
Volgens de makers van de Hakani is de praktijk van infanticide wijdverbreid bij de volkeren in het Amazonegebied. Kinderen met een fysieke of mentale handicap zouden bezeten zijn door kwade geesten en zelfs het geslacht van een kind zou aanleiding kunnen geven tot kindermoord.
De film werd gemaakt in opdracht van JOCUM (Jovens Com Uma Missao/Jeugd met een Opdracht). Dat is een christelijke niet-gouvernementele organisatie die al meer dan twintig jaar missionarissen naar de Suruwaha zendt. Ze claimen een aantal kinderen van infanticide te hebben gered en bepleiten zware straffen voor de plegers en voor mensen die het nalaten om in te grijpen.
Het Braziliaanse overheidsorgaan voor indianenzaken, FUNAI, vindt de film schadelijk voor het imago van indianen. De Braziliaanse overheid onderzoekt hoe ze het schokkende clipje op Youtube kunnen verwijderen. Ze wil ook nagaan of de JOCUM een 'verstorende rol' zou hebben op de inheemse cultuur van Suruwaha. Met een evangelisatiecampagne probeert JOCUM de bevolking te bekeren. De ngo behoort tot een netwerk van christelijke organisaties uit de VS die natuurgodsdiensten uit de wereld willen helpen.
In Brazilië leidde de film tot grote discussie. Volgens antropologen gaat het om een spanningsveld tussen de waarden van de 'geciviliseerde' maatschappij tegenover het respect voor de inheemse cultuur. Voormalig directeur van FUNAI, antropoloog Mércio Pereira Gomes, nuanceert het verhaal. De indianen leven in zeer zware omstandigheden en zouden zich het niet kunnen permitteren gehandicapte kinderen mee te nemen op tochten door het woud. Volgens hem gaat het om 5 à 10 gevallen per jaar. In theorie zou adoptie voor deze kinderen een oplossing kunnen zijn maar in de praktijk zijn veel gemeenschappen in de Amazone moeilijk bereikbaar.
Capoeira... Wie Brazilie zegt,kan niet om deze sport heen. Het hoort bij Brazilie zoals bier in een café. Het is een mix tussen een gevechtssport,dans,acrobatiek en improvisatie. In Antwerpen is er een capoeira-groep Porto da Barra. Kirsten en ik gaan daar binnenkort een paar trainingen bij meevolgen. Ze waren deze week op Atv en lieten al wat van hun kunsten zien. Benieuwd of we het ooit net zo goed zullen kunnen....
In Europa kijken we vol jaloezie naar de Brazilianen met hun kleurrijke carnavalsstoeten, schaarsgeklede danseressen en feestelijke muziek. Helaas wordt dat festijn op ons continent nogal overdreven opgehemeld waarbij de slechte kanten naar de achtergrond worden geschoven.
De stad Curitiba,in het zuiden van Brazilië, wordt ook wel eens 'de koudste stad van het land genoemd'. Daar ontstond de uitdrukking: "Liever een begrafenis dan carnaval in Curitiba."
