Auriverde, de Braziliaanse vlag

Auriverde is de naam van de Braziliaanse vlag. Maar wat staat er nu allemaal op deze vlag?
de kleuren (groen en geel) staan voor de Braziliaanse natuurschatten. Groen staat voor de mooie fauna en flora van Brazilië met als hoogtepunt het regenwoud. En de gele ruit staat voor de rijkdom van de Braziliaanse bodem, voornamelijk goud.

In het midden van de vlag staat een wereldbol met daarover een wit lint. Hierop staan de woorden 'ordem e progresso'. Wat evenveel wil zeggen als Orde en Vooruitgang, het is in Zuid-Amerika het bekendste motto voor het positivisme.

Op de wereldbol staan ook nog heel wat sterren van verschillende grotes. Weinig mensen weten dat deze sterren geordend zijn volgens verschillende sterrenbeelden. De vlag toont de sterrenbeelden zoals ze te zien zijn vanuit Rio de Janeiro.
Het aantal sterren (21) is ook het aantal deelstaten dat Brazilîë telt.

De onderbuik van de betere Braziliaanse muziek

Het is een vastgeroest cliché: Brazilië en samba. Natuurlijk is de feestelijk samba een wezenlijk onderdeel van de Braziliaanse cultuur. Maar in het grootste land van Zuid-Amerika met zo’n 196 miljoen inwoners is het vanzelfsprekend dat er meer muzikaal potentieel rondloopt dan enkel de schaars geklede, kontzwierende dames die we hier kennen.

De Braziliaanse onafhankelijke radiozender Criolina had dit natuurlijk al langer opgemerkt, en heeft daarom in samenwerking met Frans magazine Brazuca een compilatie van de beste Braziliaanse underground bands samengesteld, in navolging van hun eerste compilatiealbum van de beste Braziliaanse rockbands.

Criolina: Globrazilian Grooves is een indrukwekkende verzameling verspreid over 2 Cd’s van de beste nieuwe en nog te ontdekken bands uit de Braziliaanse underground scene.

Liefst 34 nummers samengesteld door 2 DJ’s – respectievelijk DJ Barata en Pezao – geven je een uitgebreid beeld van wat het Land van Carnaval op muzikaal vlak te bieden heeft. Denk aan Humo’s Rock Rally Cd, maar dan grootser.

Voor de groepen een kans van formaat, voor ons een opportuniteit om talent aan de andere kant van het water te ontdekken.

Het is onbegonnen werk om op dit compilatiealbum een sluitend genre te plakken. Een greep uit de gamma: funk, soul, sambarock, hiphop, electro, psychedelica,… Deze niet-wereldvreemde bands fuseren hun eigen roots met muzikale elementen van elders in deze kleine wereld. Neem nu bijvoorbeeld ‘Ogodô Ano 2000’ van Lucas Santtana, een hypnotiserend maar extreem dansbaar schijfje. ‘Tem Dendê’ van Patricktor4 getuigt dan weer van melodisch gitaarwerk. ‘Afoxé’ door Piramidi zou de loungesfeer van jouw waterpijpsessie kunnen invullen. Of het jungleachtige Fogueiral van Casa de Farinha, met knap percussiewerk.

Een zware doortocht weliswaar: 34 nummers is geen flauw bier. Maar weer er gerust op dat het geen tijdverlies zal zijn, eens door de jungle heen geworsteld. Misschien staat er wel een potentiële nieuwe favoriet op…

De passie

Dankzij de telenovella Isaura, indertijd op BRT, werd Lieven Verstraete op slag verliefd op de Braziliaanse cultuur. Niet alleen op de sensuele klankkleur van het Braziliaans Portugees, maar ook op de samba die daar in te horen was. Die ‘verliefdheid’ is in de loop der jaren uitgegroeid tot een ware passie.

Wat trekt u het meeste aan aan Brazilië?
Lieven Verstraete: ’t Is een tropisch land, da’s al iets. Maar het is vooral het totaalpakket. De taal, de fantastische muziek, hat Afrikaanse slavenverleden, de mooie mensen, de caipirinha,…. Fascinerend is dat Brazilië de ultieme smeltkroes lijkt. Wie daar komt wonen, wordt haast vanzelf “Braziliaan”. Je wordt gewoon meegezogen door het land.

Brazilieë is het uiteraard beroemd voor zijn uitbundige carnavals. Bent u daar al naar toe geweest? En zo ja, hoe hebt u dat ervaren?

Lieven Verstraete: Ik ben dit jaar op het carnaval van Recife geweest. Dat is bepaald indrukwekkend. Niet zo spectaculair als het carnaval uit Rio de Janeiro, maar wel nog een authentiek carnaval. Muzikaal draait het allemaal rond de maracatu (de afrikaanse drumbands) en de frevo (de volkse blaasorkesten). Op de centrale parade (de Galo da madrugada) dagen anderhalf miljoen mensen op. Vergelijk het met de Gentse feesten, maar dan nog tien keer groter.

Wij interviewden Lieven Verstraete over zijn passie voor Brazilië. Wilt u het hele interview lezen, koop dan zeker de nieuwe Yamo!

Zouk!

Zouk is oorspronkelijk een typisch Caribisch muziekgenre, maar werd in Brazilie ontzettend populair.
Zo populair dat ze er een nieuwe dansstijl bij bedachten ,die gemakkelijkheidshalve ook zouk werd genoemd.Het is een koppeldans en is een mix tussen de lambada en moderne dans.
Nieuwsgierig?
Sta dan recht en doe maar mee!

Favela Rising

De Braziliaanse groep Afroreggae,
ontstaan in de favelas van Rio de Janeiro.
Ze gebruiken hun muziek als protest tegen het geweld daar
Met woorden en ritme proberen ze kinderen te stimuleren zichzelf muzikaal te ontplooien ipv in het criminele milieu te stappen
Ze richtten een percussieschool op maar bovenal zijn ze zelf fantastisch goed bezig
Hieronder de trailer van hun documentaire Favela Rising...